Er was eens een sprookje. En dat sprookje was al heel vaak verteld maar nog nooit door ons. Nog nooit door ons.
En in dat sprookje leefde een vader die drie dochters had, twee vieze en een mooie en die mooie was zo mooi als de maan van veertien dagen. Zo mooi dat zelfs de zon ervan schrok als hij haar zag. Zo mooi.
En wat dat meisje wilde was gelukkig zijn en dat was ze ook.
Maar op een dag werd het heel moeilijk, want ze moest weg bij haar vader en ze was juist heel gek op hem. Toen werd ze doodsbang en dat was niet voor niets.
Want ze, ze kwam bij iets ...
zo afschuwelijk
zo afzichtelijk
zo afschrikwekkend